Vloeren voor de galerij in Alkmaar

Alkmaar ligt in de kop van Noord-Holland, vlak ten zuiden van Sint Pancras — de twee liggen zo dicht bij elkaar dat we er in dezelfde rit terechtkunnen.

De oude binnenstad ligt binnen de ring van grachten en singels, met panden die een souterrain of een kelder onder straatniveau hebben en waar het water letterlijk om de hoek staat. Daarbuiten ligt een schil uit de eerste helft van de vorige eeuw, en daaromheen de grote naoorlogse uitbreidingen: portiek- en galerijflats waarvan de galerijvloeren en de balkonplaten in beton zijn uitgevoerd, met een wapening die dicht onder het oppervlak ligt. Aan de rand van de stad, richting het Noordhollandsch Kanaal en de bedrijventerreinen, staan loodsen en werkplaatsen met vloeren die op heftruckverkeer zijn gemaakt.

Deze hoek van de provincie ligt laag, achter de duinen, op zeeklei en veen met een hoge grondwaterstand. Twee dingen komen daardoor samen: kelders en kruipruimtes staan een groot deel van het jaar tegen water, en de ondergrond kan onder een vloer of een terrein ongelijk zakken. Daar komt de zeewind bij, die chloriden meebrengt tot ver landinwaarts; die trekken in poreus beton en versnellen de roestvorming aan de wapening, en dat zie je aan de weerkant van een gebouw als eerste terug.

Vanaf Dordrecht gaat de route over de A16 naar het noorden, bij Rotterdam over op de A4, en voorbij Amsterdam verder over de A9 richting Alkmaar.